Verkoop, terughuur en terugkoop: de levensloop van een Ijara-sukuk

Verkoop, terughuur en terugkoop: de levensloop van een Ijara-sukuk

Van de overdracht van het actief tot de eindaflossing: elke stap van een uitgifte die rust op de verhuur van een reëel goed.

Een Ijara-sukuk is een certificaat dat een eigendomsaandeel vertegenwoordigt in een verhuurd actief, zoals een gebouw of een vliegtuig, waarvan de door de huurder betaalde huur het periodieke rendement van de houders vormt tot de uiteindelijke terugkoop.

Sale-and-leaseback als kern van de uitgifte

De initiatiefnemer, vaak een overheid of een groot bedrijf, verkoopt een actief aan een special purpose vehicle dat de certificaten uitgeeft. De opbrengst betaalt de koopprijs, waarna het vehicle het goed meteen voor de hele looptijd terugverhuurt aan de initiatiefnemer.

Welke activa zijn geschikt?

Het goed moet duurzaam, identificeerbaar en bruikbaar zijn: overheidsgebouwen, tolwegen, grond, vloten van vliegtuigen of schepen. Geld, verbruiksvoorraden en vorderingen vallen af, want wat door gebruik verdwijnt kan niet worden verhuurd.

Eigendom wordt overgedragen, maar welk eigendom?

Bij veel overheidsuitgiften krijgen houders economisch eigendom, terwijl de juridische titel bij de staat blijft om registratierechten of grondbeperkingen te vermijden. Daardoor is de sukuk asset-based in plaats van asset-backed.

Asset-based of asset-backed: het verschil bij wanbetaling

Betaalt de initiatiefnemer niet meer, dan richten houders van een asset-based sukuk zich vooral tot hem op grond van de terugkoopverbintenis. Bij een asset-backed structuur maakt de echte verkoop het in principe mogelijk het goed te verkopen, wat zelden gebeurt.

De huur bepalen: vast of gekoppeld aan een referentie

De huur kan de hele looptijd gelijk blijven of periodiek worden aangepast aan een marktreferentie. De sharia staat dat toe zolang het bedrag van de eerste periode vastligt en elke aanpassing wordt berekend vóór de periode waarop ze betrekking heeft.

Voorbeeld: een gebouw van 200 miljoen over vijf jaar

De houders kopen het gebouw voor 200 miljoen en verhuren het aan de staat voor 10 miljoen per jaar. Elk jaar ontvangen ze die huur, een rendement van 5 procent. Op de vervaldag koopt de staat het gebouw terug voor 200 miljoen en worden de certificaten ingetrokken.

Wie verzekert en onderhoudt het verhuurde gebouw?

Bij Ijara liggen structureel onderhoud en verzekering bij de verhuurder, dus bij de houders. In de praktijk stellen ze de initiatiefnemer aan als service agent, die deze taken uitvoert en de kosten met de huur verrekent; dagelijks onderhoud blijft voor de huurder.

Volledig verlies van het actief: wat gebeurt er?

Wordt het goed vernietigd, dan eindigt de huur omdat er geen gebruik meer te betalen valt. De uitkering van de door de service agent afgesloten Takaful-dekking lost dan de houders af; schiet die door fout van de agent tekort, dan draagt hij het verschil.

Terugkoop tegen marktprijs of nominale waarde?

De initiatiefnemer tekent een eenzijdige koopbelofte. Volgens AAOIFI-standaarden mag die prijs bij Ijara gelijk zijn aan de oorspronkelijke waarde, omdat de verhuurder echte eigendomsrisico's draagt, terwijl zo'n garantie van de nominale waarde bij Musharaka-sukuk wordt geweigerd.

Waarom deze certificaten vrij circuleren

Het certificaat vertegenwoordigt een reëel goed en de huur ervan, geen geldschuld. Het mag dus tegen elke prijs op de secundaire markt worden gekocht en verkocht, wat het de favoriete structuur maakt van overheden en beleggers die liquiditeit zoeken.

Bekende overheidsuitgiften

Het Verenigd Koninkrijk gaf in 2014 een overheidssukuk uit op basis van de verhuur van overheidsgebouwen, en veel landen in de Golf, Azië en Afrika gebruiken deze structuur. Ook centrale banken nemen haar als model voor liquiditeitsinstrumenten.

Risico's die de belegger moet afwegen

Het hoofdrisico blijft de kredietwaardigheid van de initiatiefnemer, want huur en terugkoop hangen van hem af. Daarbij komen juridisch risico rond de eigendomsoverdracht, lokale belasting op het verhuurde goed en, bij gekoppelde huur, inkomsten die per periode verschillen.

Gespecialiseerde externe bron

Het IMF presenteert zijn werk over islamitische financiering, waaronder analyses van de sukukmarkt en aanbevelingen voor overheden als uitgever over het juridische en fiscale kader.

IMF – Islamic Finance