Hoe een islamitische bank haar activaportefeuilles aan beleggers verkoopt

Hoe een islamitische bank haar activaportefeuilles aan beleggers verkoopt

Van contractportefeuille tot beleggingscertificaat: speciaal vehikel, toegestane activa, verhandelbaarheid en kredietverbetering onder sharia-toezicht.

Islamitische securitisatie houdt in dat een portefeuille reële activa of conforme contracten, bijvoorbeeld onder Ijara verhuurd vastgoed, wordt overgedragen aan een speciale entiteit die certificaten uitgeeft die een evenredig eigendomsaandeel in die activa en hun opbrengsten vertegenwoordigen.

Van portefeuille tot certificaat: de stappen van een islamitische securitisatie

De initiator, meestal een bank, bundelt gelijksoortige contracten, bijvoorbeeld 300 woningen verhuurd onder Ijara. Hij verkoopt ze aan een speciaal vehikel, dat de prijs betaalt met geld van beleggers. Die ontvangen certificaten die een onverdeeld aandeel in de portefeuille vertegenwoordigen.

Waarom de overdracht aan het vehikel een echte verkoop moet zijn

Om de houders werkelijk eigenaar te maken, moet de overdracht het eigendom en de bijbehorende risico's doen overgaan. Een louter recht op kasstromen zonder eigendom levert een structuur op die gedekt lijkt, maar zich gedraagt als een gewone gedekte schuld.

Wat er met de rechten van houders gebeurt bij faillissement van de initiator

Is de verkoop juridisch voltooid, dan verdwijnen de activa van de bankbalans en blijven ze buiten bereik van haar schuldeisers. Houders worden dan betaald uit de huur en de doorverkoop van de goederen. Bij louter op activa gebaseerde structuren worden ze gewone schuldeisers.

De initiator als inner van de huur op basis van lastgeving

Na de overdracht blijft de bank vaak de huur innen en de klanten opvolgen, maar nu als Wakil van het vehikel tegen een vaste vergoeding. Ze mag de ontvangsten niet garanderen, behalve wanneer verliezen voortvloeien uit eigen fout of nalatigheid.

Welke activa kun je securitiseren zonder de sharia te schenden?

De portefeuille moet toegestane activiteiten betreffen, zonder rente, alcohol of gokken. Vooral de juridische aard van de activa bepaalt of de certificaten op de secundaire markt verhandelbaar zijn, omdat de verkoop van een vordering strengere regels kent dan die van een goed.

Ijara-contracten: de makkelijkst over te dragen activa

Een verhuurd goed blijft een tastbaar actief waarvan het eigendom tegen elke afgesproken prijs van eigenaar kan wisselen. Certificaten op basis van Ijara-contracten zijn dus vrij verhandelbaar, boven of onder pari, waarbij de koper toekomstige huur en het eigendom verkrijgt.

Murabaha-vorderingen: doorverkoop beperkt tot de nominale waarde

Zodra de goederen geleverd en op termijn verkocht zijn, blijft alleen de schuld van de klant over. Die verkopen tegen een andere prijs dan het bedrag zou neerkomen op riba. Certificaten die uitsluitend zulke vorderingen vertegenwoordigen, mogen dus alleen tegen pari van eigenaar wisselen.

Gemengde pools: welk minimumaandeel tastbare activa?

Combineert een pool Ijara, Istisna en Murabaha, dan hangt de verhandelbaarheid af van het overwicht aan reële activa. Veel shariaraden eisen meer dan de helft, sommige aanvaarden een derde; de initiator moet die verhouding gedurende de hele looptijd bewaken.

Waarin ze verschilt van conventionele securitisatie

Een klassieke transactie kan steunen op rentedragende leningen, creditcardvorderingen of met korting doorverkochte schulden. De islamitische variant sluit zulke onderliggende waarden uit, verbiedt de verkoop van schuld onder nominale waarde en eist dat het rendement uit de activa zelf komt.

Senior en junior tranches: een omstreden opdeling

Conventionele structuren verdelen verliezen over tranches met een rangorde. In islamitische financiering delen mede-eigenaars van hetzelfde goed in principe het risico naar verhouding. Sommige transacties aanvaarden vrijwillige achterstelling, maar diverse geleerden zien daarin een verkapte rendementsgarantie voor seniorhouders.

Reserves en terugkoopbeloften: versterken zonder te garanderen

Een reserve gevoed door huuroverschotten kan betalingen afvlakken. Een finale terugkoopbelofte blijft bij Ijara toegestaan, terwijl de AAOIFI-verklaring van 2008 een beheerder van Mudaraba, Musharaka of Wakala verbiedt terugkoop tegen nominale waarde te beloven.

Rekenvoorbeeld van een gesecuritiseerde vastgoedportefeuille

Een bank bezit 100 miljoen aan Ijara-contracten voor woningen met een opbrengst van 6 % per jaar. Ze verkoopt ze voor 100 miljoen aan het vehikel, zet die liquiditeit in voor nieuwe financieringen, en beleggers ontvangen de huur na beheervergoeding, ongeveer 5,7 %.

Gespecialiseerde externe bron

De Islamitische Ontwikkelingsbank beschrijft haar sukuk-uitgifteprogramma's, gedekt door portefeuilles van gefinancierde projecten, en haar rol bij de ontwikkeling van islamitische kapitaalmarkten.

Islamic Development Bank